Afgeschreven: ‘De coda’ uit Opening Night
Altijd moeten we tijdens het maken van een voorstelling scènes schrappen, hoe geestig, ontroerend, pienter of lekker om te spelen die ook mogen zijn. Dan passen ze gewoon niet in het geheel. In onze podcast Afgeschreven willen we die alsnog met jullie delen. In deze aflevering hoor je een dialoog tussen Ans en Peter, die het einde zou vormen van Opening Night.
Je kan de aflevering ook beluisteren via SoundCloud of Apple Podcasts.
De coda is een dialoog tussen Ans en Peter, die bedoeld was als slotscène van Opening Night. We wilden daar abrupt wisselen van toon door na de grote ruzie een intiem en echt gesprek tussen vader en dochter te spelen.
De coda lag al lang op tafel maar is pas enkele dagen voor de première geschrapt. Het is een voorbeeld van een tekst die werkt op papier, maar toen we de voorstelling op het toneel begonnen te spelen, bleek de coda het einde te veel. Na het conflict tussen Willem en Peter, culminerend in hun kus, vonden we dat er in Opening Night geen plaats meer was voor nog een intieme scène. De muzikaliteit van de voorstelling vroeg een ander, energieker slot.
Toch capteert deze coda de essentie van Opening Night: het is een scène waarin twee toneelspelers liefdevol naar hun vak kijken, én naar elkaar.
De coda
ans
het ging wel goed
toch vaderke?
peter
ja hoor
ik geniet ervan naar jullie te kijken
ans
ik doe dit zo graag
spelen
vindt ge dat ik het goed doe?
peter
heel goed anske
ge doet dat heel goed
ans
ge zegt mij dat zo weinig
het doet deugd om dat te horen
peter
sorry
vindt ge dat ik het goed doe?
ans
als vader?
peter
als vader weet ik het niet
ik was natuurlijk veel hier
op het toneel
ans
en dus niet
peter
nee
dat bedoel ik
ans
maar hier vind ik dat ge het heel goed doet
meestal als er iemand bij komt staan
als gij iets zegt op het toneel
dan wordt het een sketch
peter
een sketch?
ans
ja dan zegt ge iets
en de mensen beginnen altijd te lachen
maar nu niet
peter
nu niet he?
ik doe mijn best
ik ben blij dat ge bij mij zijt
misschien moet ik stoppen
vindt gij dat ik moet stoppen?
ans
stoppen?
peter
met spelen
ans
omdat ge uw tekst niet kunt onthouden?
peter
ik kan mijn tekst wel onthouden
ik heb toch nu de hele tijd mijn tekst onthouden?
ik had het meeste tekst van iedereen
ans
ge zegt wat er in u opkomt
zegt ge
peter
da’s waar
dat zeg ik
toneel is gemakkelijk
ik heb te lang mijn best gedaan
ans
het lijkt makkelijk
maar ik vind het moeilijk
peter
ik weet dat ik het te weinig zeg anske
maar ik zie dat hoor
hoe gij niet kiest
tussen toneel of het leven
en ik snap ook dat ge het gevoel hebt
dat er niets overblijft
dat ge altijd overal tekort schiet
ik zie dat
gij denkt dat ik dat niet zie
maar ik zie dat
en ik bewonder het ook
ik kon het één of het ander
en ik heb misschien te veel voor het toneel gekozen
ik begrijp dat ge mij dat kwalijk neemt
ans
ik begrijp dat ge soms liever wilde spelen
ik wil ook liever spelen, vaak
zodat ik tenminste op het toneel
andere levens zou kunnen leiden
zodat ik tenminste op het toneel
een leven zou hebben
in plaats van geleefd te worden
peter
vindt ge dat ik nog risico’s durf nemen?
ans
vindt ge dat nodig
risico’s nemen?
peter
ge kunt niet spelen zonder risico’s
niet écht spelen
ans
ik vind dit wel een risico
peter
dit?
ans
dit gesprek
dit is wel echt spelen vind ik
het is toch net écht
een vader en een dochter die met elkaar praten
terwijl ze naar de mensen kijken
zodat het lijkt alsof ze met de mensen praten
die misschien alleen met elkaar kunnen praten
door tegen de mensen te zeggen
wat ze aan elkaar niet durven te zeggen
peter
ja ik heb dit nog nooit gedaan
vindt ge dat ik het goed heb gedaan?
Stemmen: Ans Van den Eede en Peter Van den Eede
Muziek: Shane Van Laer
Script: Jens Dewulf en Wannes Gyselinck
Productie: DE HOE