n: Dat is het zo wat in een notendop. / g: Wauw, Natali. / n: Het heeft mij echt gered. / g: Think-ful… / n: Thingfulness, ja. / g: Ah thing, van ding. Niet think. / n: Ja, thingfulness. / g: Vol van dingen. / n: Dingen ja, of een ding. / g: En dat is altijd met een handtas? Die… / n: Nee, dat hoeft zeker niet. / g: …thingfulness. / n: Ja, maar ik kan een handtas wel aanbevelen. Het is iets dat je altijd bij hebt. Ik noem dat een spirituele compagnon de route. / g: Maar het is niet dat die tas als ding op zich dan vol dingen moet zitten? / n: Nee, een lege tas is prima. De dingen hoeven geen inhoud te hebben. Voor mij werkt een lege handtas zelfs beter. Maar zoals ik zei: ze moet wel duur zijn. / g: Het werkt enkel met dure handtassen? / n: Het klinkt het oppervlakkig, ik weet het, maar dat is ook het hele ding van thingfulness: de complete, allesvervullende realisatie dat het enkel dat is wat we hebben, oppervlakte, de buitenkant. Al het andere is invulling. Jezelf overgeven aan dat inzicht, daar zat voor mij de redding. / g: Wauw, Natali. / n: Maar het ding moet een zekere waarde hebben. De oppervlakte moet je aandacht verdienen. Het moet iets kosten. Begrijpt ge? Het is fijner kijken naar een handtas die iets heeft gekost. Louis Vuitton of Dior vond ik lang heel goed werken, maar nu laat ik mijn handtassen op maat maken in Italië. Weet ge, ik ga u iets verklappen: mijn handtassen, die ik gebruik voor mijn thingfulness... / g: Van uw webshop. / n: Ja, die. Mijn handtassen gaan niet eens meer open. / g: Dat kan niet. / n: Die rits is gewoon versiering. / g: Nee, dat kan niet. / n: Het is meer de suggestie dat er inhoud is, dat is genoeg.
2026/2027
2025
2024
2023
2022
2021
 
w: Goedenacht. Het is iets na middernacht op de middengolf. U luistert naar Radio Insomnia met Willem de Wolf: uw praat voor de vaak, uw stem in de nacht. U mag mij bellen, de lijnen staan open. Dit is een scripted podcast, omdat we denken dat onze woorden net iets nauwkeuriger zijn als we ze eerst opschrijven, herzien en reviseren, dat onze woorden dan net iets nauwkeuriger zijn, levendiger ook, dan als we ze zomaar zouden zeggen, in de impuls, voor de vuist weg. Een scripted podcast – en nu kijk ik even op mijn briefje want dit is een ingewikkelde zin – ‘omdat we denken dat je spontaan niet op je echtst bent’, dat je authentiek wordt in het herschrijven, het schrappen en nog eens herschrijven, van die eerste schamele formuleringen. Een gescripte podcast omdat we theatermakers zijn, we schrijven teksten en dan zeggen we ze. Uiteindelijk doen we niets liever dan dat: tekstschrijven en tekstzeggen en daar weer over schrijven en praten. U kunt ons bellen en zolang er niemand belt praat ik door, zodat u weet dat ik er ben.