l: Al die keren dat jullie een flesje op de grond zetten, een slokje namen, een grapje maakten, al die keren dat jullie ontspannen deden, deden alsof het nog niet begonnen was, het publiek aanspraken, 'goedenavond' zeiden, wachtten tot het publiek ook goedenavond terug zou zeggen, al die keren dat jullie zogenaamd je tekst vergaten, chaotisch door elkaar liepen, het flesje omstootten, het onhandig moesten opkuisen, de vloer vuil maakten, het verkeerde kostuum aanhadden, laatkomers binnenlieten, een sigaar rookten, speelden de allerbeste vrienden te zijn, dachten jullie dat dat ongedwongen was? Dachten jullie dat dat het ijs zou breken?

m: Nog één ding wil ik zeggen voordat we stoppen. Als we zeggen dat we de liefde hebben leren kennen door ze te spelen, wat iedereen vanavond gezegd heeft, en als we zeggen dat het belangrijkste wat we kennen de liefde is en dat we met die liefde kunnen spelen, dan kan je met minder belangrijke dingen dus ook spelen. Dan kan ik ook spelen met hoe ik naar de wereld kijk. Alles is een toneelgezelschap. Een gezin is een toneelgezelschap. Een bedrijf is een toneelgezelschap. Een politieke partij is ook een toneelgezelschap. Zelfs een toneelgezelschap is een toneelgezelschap. Dat moet je zeggen vind ik, want als je dat zegt dan is dat een opening. En als je dat zegt op een avond, als je dat zegt op een avond en in het Engels, dan is dat niet alleen een opening, dan is dat een Opening Night.